از راز قطره ای ز کراماتت ای کریم

شاید خدا بخواهـــد و سر در بیــاوریم

از جایــــگاه عشق تو هرچــند کمــــتریم

( بـــــــگذار تا مقابــــل روی تو بــــگذریم

دزدیده   در  شمایــــل  خوب تو  بنـــــگریم )

ای از تمام خوب تران،خوب ِ خوب تر

گیرم سیــاه بودم و از عشـــــــق، بی خبر

قدری نــــــگاه کن که گذشت آبــــمان ز سر

( شوقســـــت در جدایی و جور است  در نـــظر

هم  جور  بــــِه ، که طاقـــت شوقــت  نیـــــاوریم)

ای گنبد طلای تو، سرمایه ی نخست

ماییم و دست های تهی... گام های سست

گر دست میکشی سرمـان، دستـــتان  درست

( روی ار بــه روی ما نکنی   حکم  از  آن  توست

بـــاز آ ، کــــه روی  در قدمـــــانــت بــــگســتریم )

عاشق شدیم یک شبه؛ رفتیم زیر ِ بار

از بـیـــن عاشــــقان  دل ما را نزن کنـــار

تا هست دست مـــــا و ضریحت به روی ِ کار

( ما را سَــریست با تو ؛ که گر خلق روزگــــار

دشمـــــــن شونــد و ســـــر برود هم بر آن سَریم )

وقتی که میخوریم به بن بست، کاملآ

وقتــی هوا پَس است، دلـــم را صــدا بزن

_ بــا این صــدا تپیــده دل ِ خاک ِ ایــن وطــن_

( گفتـــــــی ز خــــاک  بیشترند اهل عشـــق من

از خـــــاک  بیشــتر...نه !  کــه از خـــــاک  کمتریم )"

عارفه دهقانی(نسیم)

  ۸۸/۵/۸

                                                       منتظر نقدارزشمندتان هستم