مانندِ بقیع،سامرا پرپرِ کیست؟

این غربتِ پنج گوشه،غم پرورِ کیست؟

وقتی که "غم" است گوشه ی دیگرِ آن،

شش گوشه ی این ضریح،یادآورِ کیست؟

چندروزیست شنیدم که استادمان"جناب مرتضی امیری اسفندقه" دچار سوختگی از ناحیه ی دست شدند

برایشان دعا کنید

از آنجایی که منت بر سر بنده میگذاشتند و رباعی های مرا دوست داشتند و از آنجا که باید حق شاگردی را تا جایی که میشود ادا کرد،این رباعی را گفتم و برایشان فرستادم.به امید شفای عاجل انشالله

آتش ای کاش سرد و بی جان میشد!

هرچیز که ما خواسته ایم،آن میشد

وقتی که به دست بوسی آمد آتش

ای کاش که شعله اش گلستان میشد!

مادر ماه بنی هاشم

عروسِ خانه ی حیدر شد           دوباره فاطمه ای دیگر

بزرگوار و مؤدّب بود          شجاع زاده زنِ حیدر

به خانه  آمد و آهسته         نشست بینِ در و دیوار

ز چشم، خونِ روان میریخت          به یادِ زخمِ دلِ مادر   

.

.

.

اگرچه فاطمه ام؛ امّا            کنیزِ مادرتان هستم

زهی مقام! که خواهم شد        کنیزِ دخترِ پیغمبر

حسین جان! به فدایت باد        یکی یکیِّ پسرهایم

اگرچه جانِ کمی دارند،          ببخش! -این سر و این خنجر!-

تمامِ شهر،به قربانت!         دو دست و چشم که چیزی نیست!

خدا کند که اباالفضلم،           فدائیِ تو شود  آخر

.

.

.

بسوزم از غمِ تو ای کاش       بقیع، پخش شود خاکم

ببویم آن گلِ مخفی را           منم صدا بزنم: "مادر"

مجموعه 150رباعی" آخر شخص مفرد" انتشارات سوره مهر با2500نسخه در لیست چاپ دوم قرار گرفت

فروش در نمایشگاه کتاب:شبستان اصلی-انتهای راهرو27-غرفه انتشارات سوره مهر

ارسال با پیک رایگان به تمام نقاط کشور:تماس با 66460993-021   داخلی1319

شعر خوانیِ من به مناسبت روز میلاد حضرت زهرا"س" ،

23 اردیبشهت  در غرفه ی "سرای اهل قلم"خواهد بود

2کتاب دیگر من:

"دست در زلف ضریح"مجموعه اشعار آیینی و دفاع مقدس

"جمعیّتِ پریشان" مجموعه رباعی جیبی

به نمایشگاه کتاب نرسید.انشالله سال آینده

هرگاه که میکنم نگاهت بانو

میخواهم از آهِ گاه گاهت بانو:

"روزی نرسد جدایی افتد بینِ

دستِ من و چادرِ سیاهت بانو"    

غزل فاطمی

باران گرفته است

یک خانه در این شهر، دیگر " در " ندارد!

دیگر مدینه ،عطرِ نیلوفر ندارد

آهسته و نم نم ببار ای ابر...امشب

اشکی برای شست و شو ،حیدر ندارد

آنجا که باید دل ز دریا شست، اینجاست

اینجا که چشمانش رمق دیگر ندارد

آرامتر ای کودکانم!  تا نفهمند

اینکه حسین بنِ علی، مادر ندارد

البتّه از گیسوی خاک آلودِ  زینب،

خواهند فهمید او نوازشگر ندارد

باران ، تمامِ کوچه را شسته حسن جان!

دیگر نشانِ خون و خاکستر ندارد

بعد از تو زهرا! در دهانها خواهد افتاد:

قرآنِ ناطق، سوره ی کوثر ندارد

ای کاش می مُردم! نمیدید بر "تن"

بابایتان "سر" دارد و "همسر" ندارد

خبر انتخاب وبلاگ دفاع مقدس من در مسابقه "دختران عاشورایی" را در اینجا ببینیند

با اجازه از دکتر فولادی:

۱

قیمتی تر میشوم در بررسی های دقیقِ تو

مست از یاقوتِ لبهایت

محوِ چشمانِ عقیقِ تو!

۲

ای  آنکه از خودم، به منی دلرحیم تر!

از اینکه هفته ها همه بی تو به سر شود،

آیا کسی شنیده عذابی الیم تر؟

۳

طاقچه پر شد از شکوفه ی خشک

ریخته از لبانِ خاکیِ آن

بغض های شکسته ی گلدان!

۴

پر شد از تو خانه ی خیالِ من

قلب،تند میزند...نمیزند!

خوش به حالِ من!

۵

میروی و رعد و برق میشوم

در میانِ اشکهای داغ،غوطه میخورم

غرق

      می

              شـــــــــَ

                               وم...!

۶

در گلوی من شکسته حجمِ داد!

پیچ و تاب میخورَد

گیسوانِ شعرِ مرده ام به دستِ باد

سین هشتم: سوره مهر

امضای بهاریه ی من در هفته نامه سوره.اطلاعات کامل درمورد این هفته نامه را در اینجا بخوانید

ای سالِ سعید و سورِ عیدم از تو*

سرسبز و سحر خیز و سپیدم از تو

سرمایه ی هفت سینِ  من  کامل شد

تا سینِ سلام را شنیدم از تو

بهاری دیگر از راه میرسد

همه هرچه را خواهانند خریداری میکنند

مثل همیشه سرگرمیم

خانه تکانی ها شروع میشود

همه چیز تمیز است

همه چیز آماده است

امّا

آنچه را هنوز نخریده ایم، عشق مولایمان است

و آنچه هنوز تکانده نشد، دل!

بهار میرسد

یار نمیرسد

بهار میرسد

یار نمیرسد

...

چقدر به این تکرار عادت کنیم؟!

مانندِ همیشه: رود ،من...دریا، تو!**

سرسبزترین  فصلِ  خدا  تنها  تو

گفتی که من و بهار برمیگردیم

·         *پانوشت:رباعیها از مجموعه رباعی آخرشخص مفرد است

"رندانه آخر ربودی      جامی ز خمخانه ی دل

خونین چو برگِ شقایق...رنگین چو افسانه ی دل"

میریزد آرام و مظلوم     اَشکت بر این شهرِ مسموم

سر میگذاری دوباره      ،  آرام بر شانه ی دل

این دانه های انارند؟!      یا خونِ دل های یارند؟!

این قطره هایی که از لب   میریخت بر چانه ی دل!

گیسویی از تو نمانده !    ابرویی از تو نمانده!

با این همه، یوسفی تو...  در مصرِ ویرانه ی دل

هرچند دامند و افسون    این روزگارنِ مجنون

لیلای دُردانه ی دل!   هستی تو دَر "دانه ی دل"

این لحظه های نهایی    مرزِ وصال و جدایی

از خانه ی خاکیِ ما   رفتید در خانه ی دل

ما عاقلانِ مجازیم!    گم کرده راهانِ رازیم

تو نازی و هم نیازی!   ای شمع و پروانه ی دل!

پانوشت:مجموعه رباعی من"آخر شخص مفرد"

بافروش 2000نسخه در لیست چاپ دوم قرار گرفت در انتشارات سوره مهر

طوفان بودیم,ساحلی رام شدیم

ما را خواندیّ و صاحبِ نام شدیم

*چون زلف تو، آشفته و  درهم بودیم

در سایه ی ابروانت آرام شدیم

*کلمه ای در این مصرع به پیشنهاد دوست خوبم خانم فریبا یوسفی تغییر داده شد

شاعر نوشت:بالاخره کنکور کارشناسی ارشد تمام شد !

دیگر نوشت:با توجه به اشکالات اینترنتی،وب برخی از شاعران که مرا به خوانش اشعار دعوت کردند،در صفحه ی مانیتور من باز نمیشود و از اینکه به این بزرگواران سر نزدم عرض پوزش دارم.همینطور که نمیتوانم به روز شدن وبلاگ را به برخی از شاعران گرامی اطلاع بدهم.

خبر نوشت :برگزیدگان مرحله اول مسابقه اشعار و نواهای آیینی هیات رزمندگان اسلام را در اینجا بخوانید

غــــــــــزل مـــــــــن در شـــــهـــــرســـــتـــــــــــــان ادب:

در قلب،داریم این زمانه،انقلابی سرخ

ایران و یک دشتِ شهید و آفتابی سرخ

ای روبهانِ زرد! دیگر عرصه تان تنگ است!

این آسمان از خونِ ما، دارد عقابی سرخ

آری به خون خفتیم از مکر شما اما...

از چشمهای سبزتان بردیم خوابی سرخ"

*"روشن" شده راه تمام عاشقان امروز!

در سینه ها از عکسِ او داریم  قابی سرخ

خوردیم از جام ولی، شهد شهادت را

سرمست و هوشیاریم  اینک از شرابی سرخ