عرش شعر
-به نام خدایی که شعر را عرش ادبیات و ادبیات را گهواره ی ابیات قرار داد-
برای فصل بهار: در مردم چشم تو غم و عشق قرین ای سبز تر از سبز تر از سبز ترین جز در تو ندیدم اینهمه زیبایی اسفند که دود شد بیا فروردین!
خدای من...ای تمام قلبم: بي حکم قصاص متهم را کشتم آن زاغ سياه بد قدم را كشتم بيزار از اين "منم منم ها" آخر دیروز برای تو خودم را کشتم! (از نسیم) یا ابا صالح عج: مانند همیشه رود من...دریا تو تنها تنها شبیه من تنها تو گفتی که من و بهار برمیگردیم امسال بهار آمده اما تو... (از نسیم)
| Design By : Night Skin |


