عرش شعر
-به نام خدایی که شعر را عرش ادبیات و ادبیات را گهواره ی ابیات قرار داد-
۱۹ سال است که آمده ام و آماده ام تا"چگونه زیستن را بیاموزم" تقدیر هم طالع مرا تیر-الهه ی نویسندگان- رقم زد و سلول ها...نه کلمه ها جزء جزء مرا تشکیل دادند تا مصرع شدم و کمال من در شاه بیت شدن است در "مثنوی بزرگ طبیعت"! ...۱۹ سال است که آماده ام وـــــــــ سال دیگر "چگونه مردن را خود خواهم آموخت"!
نوشته شده در دوشنبه دهم تیر 1387ساعت
11:9 توسط عارفه دهقانی(نسیم)|
| Design By : Night Skin |


