عرش شعر
-به نام خدایی که شعر را عرش ادبیات و ادبیات را گهواره ی ابیات قرار داد-
مانــند ِ همیـــشــه ، زود بــیدار نـــشد از جسم ِ کـــبود ِ خود خــبردار نـــشد برخاست وَ خواست با خودش برخیزد انگار نه انگار ! نه ! انگار نـــشد ! نسیم-۱۰/۱۰/۸۷
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387ساعت
9:29 توسط عارفه دهقانی(نسیم)|
| Design By : Night Skin |
مرا معلم عشق تو شاعری آموخت...
اینجا
عرش شعرهای عارفه دهقانی(نسیم)است
دانشجوی ادبیات فارسی دانشگاه تهران
متولد1368
رباعی سرا
یک پایش شکسته بود و تکیه به جایی نداشت...
تنها دلخوشیش این بود..."که صندلی شاعر شده است!"
اینجا
عرش شعرهای عارفه دهقانی(نسیم)است
دانشجوی ادبیات فارسی دانشگاه تهران
متولد1368
رباعی سرا
یک پایش شکسته بود و تکیه به جایی نداشت...
تنها دلخوشیش این بود..."که صندلی شاعر شده است!"
LinkDump
