عرش شعر
-به نام خدایی که شعر را عرش ادبیات و ادبیات را گهواره ی ابیات قرار داد-
دل رفـــــت طـــواف ِ کـــعــبه ی دلدارش هرجــاســـت، خـــدایا بـه ســلامــت دارش گفتند که : کعبه ، خشت خشتش عشق است گفتند که" سـر میشـــکـــــنـــد دیــوارش ! " بـــی غــــــم برویم ؛ هرچـــــه بادا بادا نَــــــم نَــــــم برویم ؛ هرچــــه بادا بادا مجنون که به مکه رفت و عاشق تر شد ما هـــــــم برویم...هـــرچــــه بادا بادا ! نسیم-۱۷/۱۲/۸۷ شاید راهمان داده اند اول فروردین۱۳۸۸ شاید ... به کعبه میروم ای عشق تا تو را بینم... نایب الزیاره همه تان هستم حلال کنید که حَلال مشکلاتم قبولم کند پیشاپیش عیدتان مبارک آیینه بـخر از آســمـان - از اینجا - امشب چـمدان ِ غصــه ات را بردار یکراست برو به جمــکـران از اینجا نسیم-۲/۱۲/۸۷
| Design By : Night Skin |
اینجا
عرش شعرهای عارفه دهقانی(نسیم)است
دانشجوی ادبیات فارسی دانشگاه تهران
متولد1368
رباعی سرا
یک پایش شکسته بود و تکیه به جایی نداشت...
تنها دلخوشیش این بود..."که صندلی شاعر شده است!"
LinkDump
